Meldpunt Schuldhulpverlening Almere

Ziek in de bijstand is een dubbele straf

Veel Nederlanders in de bijstand zijn ziek. Hoewel ze soms zware aandoeningen hebben als kanker, aids of een dwarslaesie komen ze door strenge eisen of botte pech niet in aanmerking voor een arbeidsongeschiktheidsuitkering. Ze kunnen niet werken, maar vallen wel onder het strenge bijstandsregime. 

Lees het artikel in de Volkskrant

In de Volkskrant van 2 april staat een uitvoerig artikel, dat de schrijnende situatie laat zien en voelbaar maakt, waarin mensen in de bijstand terecht komen, als ze ziek worden. De problematiek is waarschijnlijk veel breder, omdat het beschrijft hoe burgers in de problemen komen als ze via het UWV opnieuw worden gekeurd, en in theorie nog werk kunnen doen. Dan komen ze in een armoedeval, terwijl er geen oog is voor hun beperkingen. Omdat er geen arbeidsongeschiktheidsuitkering in zit, zijn deze mensen aangewezen op de bijstand, met alle problemen van dien: controles, wantrouwen, vorderingen, zonder dat er naar gekeken wordt, of deze burgers nog wel kunnen rondkomen.

Uit het artikel: "Sociaal advocaat Jean Louis van Os ziet in zijn Tilburgse praktijk vaker mensen als De Boer en weet: ‘Als je eenmaal in de bijstand zit, kun je niet meer terug.’ In beroep gaan tegen een afwijzing van het UWV slaagt zelden, ziet hij. Bestuursrechters zouden zich hetzelfde opstellen als in de toeslagenaffaire: het UWV kauwt voor, de rechter slikt door. ‘Rechters kijken alleen of een protocol is gevolgd, een inhoudelijke beoordeling doen ze niet.’ Uit cijfers van het UWV, dat het hartgrondig oneens zegt te zijn met Van Os’ analyse, blijkt dat 10 procent van de beroepszaken tegen de uitkeringsinstantie gegrond wordt verklaard."

"De menselijke maat moet terug, zegt bijzonder hoogleraar actief burgerschap Monique Kremer (UvA). ‘De regels voor arbeidsongeschiktheidsuitkeringen zijn zo strikt dat een grote groep zieke bijstandsgerechtigden tussen wal en schip valt. Deze mensen zouden we moeten helpen, in plaats van afknijpen.’

Schrijnend vind ik ook de reactie van het UWV: "Het UWV laat weten zorgvuldig om te gaan met sociaal-medische beoordelingen voor de WIA en Wajong en dat te doen conform de wetgeving. ‘De mate van arbeidsongeschiktheid in de WIA wordt bepaald door wat mensen nog kunnen verdienen ten opzichte van hun oude loon en zegt dus niet direct iets over de ernst van de ziekte. UWV probeert waar mogelijk maatwerk toe te passen, maar dat kan alleen als de wet daar ruimte voor biedt. Knelpunten worden gedeeld met het ministerie. Aan mensen die minder dan 35 procent arbeidsongeschikt zijn en recht hebben op WW biedt UWV sinds 2019 ook hulp bij re-integratie.’

Lees verder het artikel in de Volkskrant